menusearch
darolsaqalain.ir

درس تفسیر

تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/08/03 تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/08/03 موضوع: تفسیر قرآن کریم /تفسیر سوره بقره /آیه 184
﴿أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَريضاً أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَی الَّذينَ يُطيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْکينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ﴾[1]
صحبت در تفسیر آیه صد و هشتاد و چهارم سوره مبارک بقره است. در بحث گذشته این آیه شریفه ذکر شد که ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَيْکُمُ الصِّيامُ کَما کُتِبَ عَلَي الَّذينَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ﴾[2] روزه واجب شده برای اینکه شاید ما تقوا پیدا کنیم. ﴿أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ﴾ روزه روزهای معدودی است؛ یک ماه است، ﴿فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَريضاً﴾ اگر کسی در ماه مبارک رمضان مریض باشد، ﴿أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ﴾ یا در سفر باشد، ﴿فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ﴾ بعد از ماه مبارک رمضان فرصت زیاد است و می‌تواند روزه‌اش را بعدا بگیرد. ﴿وَ عَلَی الَّذينَ يُطيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْکينٍ﴾ اما کسانی که می‌توانند روزه بگیرند اما برای آن‌ها مشکل است، پیر شده‌اند و برای آن‌ها سخت است و با سختی زیاد روزه می‌گیرند، کفاره بدهند و نیاز نیست روزه بگیرند، ﴿فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْکينٍ﴾ به فقیر اطعام دهند.
پنجشنبه ۴ آبان ۲
تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/07/19 تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/07/19 موضوع: تفسیر قرآن کریم /تفسیر سوره بقره /آیه 183
﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَيْکُمُ الصِّيامُ کَما کُتِبَ عَلَي الَّذينَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ﴾
صحبت در تفسیر آیه صد و هشتاد و سوم سوره مبارک بقره است. در قرآن گاهی خطاب با ﴿يا أَيُّهَا النّاس﴾ است و گاهی با ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا﴾ و گاهی از تعبیرات دیگری جهت خطاب قرار دادن، استفاده می‌کند.
پنجشنبه ۲۰ مهر ۲
تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/07/05 تقریر درس تفسیر آیت الله فقیهی مورخ 1402/07/05 موضوع: تفسیر قرآن کریم /تفسیر سوره بقره /آیه 182


﴿فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ﴾

صحبت در تفسیر آیه صد و هشتاد و دوم سوره مبارک بقره است. در آیات قبل صحبت درباره لزوم وصیت برای میت بود. انسان باید وصیت داشته باشد و وصیت میّت باید مورد احترام واقع شود و کسی وصیت میّت را تغییر ندهد. ﴿فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَي الَّذينَ يُبَدِّلُونَهُ﴾ تبدیل وصیت جایز نیست و وصی باید طبق وصیت نامه عمل کند. این وظیفه‌ای است که باید مورد توجه همه قرار گیرد. لکن یک مورد استثنا شده که وصیت باید اصلاح شود، در جایی که وصیت‌نامه مسیر انحرافی داشته باشد؛ یعنی وصیت‌نامه طبق حقیقت نوشته نشده باشد. مثلا وصیت کرده که ثلث اموال مرا برای ترویج فساد مصرف کنید. ترویج فساد و گناه، انحرافی و خلاف شرع است. یا وصیت کند که به یکی از فرزندانش ارث نرسد، به این بهانه که از او ناراصی است، اگر پدر یا مادر بخواهد یکی از فرزندانش را از ارث محروم کند خلاف شرع و انحرافی است و نباید به آن عمل کرد.
پنجشنبه ۶ مهر ۲